Aanwezig zijn in je eigen verhaal: waarom moeders ook op de foto horen
Tijdens mijn herstel na de geboorte van onze jongen kwam fotograaf Melissa Muilwijk bij ons thuis een middag fotograferen. Niet voor geposeerde plaatjes, maar om vast te leggen hoe ons leven er in die postpartumtijd écht uitzag: onze jongen, hoe wij hem onze liefde geven, en natuurlijk Mirthe erbij als trotse grote zus.
Melissa verzorgt "day in the life"-shoots, waarbij het draait om de echte foto's van het dagelijks leven. En ze schreef hieronder een gastblog die me raakte, over waarom juist wij als moeders zo vaak ontbreken op onze eigen foto's, en waarom dat anders mag. Ik deel het graag met je.
-----------------------------------------------------------------------------------------
Onderstaande tekst is geschreven door Melissa Muilwijk.
Hoeveel foto’s heb je op je telefoon?
En hoeveel daarvan zijn van je kinderen? Veel moeders maken in de eerste jaren duizenden foto's van hun gezin: het eerste hapje, het eerste stapje, schattig slapend in het autostoeltje. Maar op bijna al die foto's ontbreekt één belangrijk persoon: de moeder zelf.
De onzichtbare moeder
En dat is niet nieuw. Al sinds het begin van de fotografie is de rol van de moeder vaak gereduceerd tot: zorgen dat het kind mooi op de foto staat. Vroeger soms letterlijk verstopt onder een doek, om hun kind rechtop te houden zonder zelf in beeld te komen. Maar ook nu nog. Kijk maar naar oude familiefoto's: er is altijd iemand bezig om het kind in de camera te laten kijken, zichzelf daarbij vergetend. Want "het gaat niet over ons". Een moeder die ik fotografeerde zei: ik heb duizenden foto's van mijn kind op mijn telefoon, maar van mezelf alleen wat selfies samen met de kleine. We maken onszelf onzichtbaar, en dat is zo jammer.
De moeder die wél gezien mag worden
We stellen het vaak uit, op de foto gaan. Je wilt het pas als je die laatste zwangerschapskilo's kwijt bent. Of als je eindelijk weer naar de kapper bent geweest. Of als je ooit weer het gevoel hebt dat je er "goed uitziet". Ooit. Maar hoe jij naar jezelf kijkt, is niet hoe je kind je ziet. Die ziet die extra kilo's, uitgroei of rimpel helemaal niet. Die ziet gewoon mama. De veilige, warme, grappige, traantjespoetsende mama die er altijd is. Precies zoals ze nu is.
Van gemis naar drijfveer
Toen mijn zoontje Imre ongeneeslijk ziek bleek, en we afscheid moesten gaan nemen, keek ik terug op onze foto's. En het sneed dwars door me heen: ik stond er bijna nooit op. Ik was de fotograaf in huis. "Laat mij maar doen, ik kan het beter." En zo zorgde ik er zelf voor dat ik nauwelijks beeld had van het feit dat ik zijn moeder was. Hoe we kroelden, samen boekjes lazen, stoeiden op het grote bed: bijna niets.
Gelukkig had ik nog tijd om daar iets aan te doen. Tijd om beelden te maken van wie wij samen waren. Hoe we leefden, lachten, huilden en hielden van. En daar ligt de oorsprong van mijn drijfveer: dat geen enkele moeder ooit nog onzichtbaar hoeft te verdwijnen uit het verhaal van haar gezin. Dat elke moeder op de foto mag staan. Echt, en gewoon zoals ze is.
Echte herinneringen, niet alleen foto’s
Daarom maak ik als documentair gezinsfotograaf geen geposeerde plaatjes, maar echte beelden van het leven zoals het is. Ik kom bij je thuis en leg de magie van het gewone leven vast. Gewoon, in je favoriete outfit, geen regie, geen perfect licht. Waarschijnlijk de meest ontspannen fotoshoot die je ooit hebt meegemaakt.
Wat wil je je kinderen later over jou meegeven?
Selfies waar je half op staat? Een paar foto's van het kerstdiner? Of beelden waarin je echt zichtbaar bent? Waarop te zien is hoe je voor ze zorgde, hoe je van ze hield. Dáár zit de herinnering. Dáár zit de verbinding. Wacht niet op het perfecte moment. Wees er nu, in beeld, en in liefde.
Met liefde, Melissa Muilwijk.
-----------------------------------------------------------------------------------------
Zichtbaar en sterk, in je eigen verhaal
Wat Melissa schrijft, raakt aan iets wat ik elke vrouw gun: dat je er mag zijn, precies zoals je nu bent. Veel vrouwen die ik begeleid zijn streng voor zichzelf, zeker rond hun lijf na de bevalling. En juist dan wil ik je laten voelen: je lichaam heeft iets bijzonders gedaan, en het verdient zorg en waardering, geen kritiek.
Daar werk ik 1-op-1 aan in mijn Premium Gouden Driehoek Traject: niet alleen aan je fysieke herstel, maar ook aan hoe je je in je lijf voelt, rond je hart, je bekken en je kind. In het 9 maanden traject loop ik van je zwangerschap tot ver in je herstel met je mee, in achttien consulten van twee uur. Heb je minder tijd, of stap je later in, dan is het 3 maanden traject een mooie, kortere route. Zo sta je straks niet alleen sterker in je lijf, maar voel je je ook weer goed genoeg om vol in beeld te komen, in je eigen verhaal.
